Geen slachtoffer meer van je eigen verhaal

Over eigenaarschap, vergeving en innerlijke vrijheid

Er komt een moment in je leven waarop een stille vraag zich aandient:

Blijf ik hangen in wat mij is aangedaan of kies ik ervoor om opnieuw eigenaar te worden van mijn leven?

We dragen allemaal verhalen met ons mee.
Verhalen die zijn gevormd door pijn, verlies, afwijzing, misbruik of tekort.

En dat mag erkend worden.
Dat moet erkend worden.

Maar ergens onderweg kan het gebeuren dat we zo verstrikt raken in ons verhaal, dat we onszelf erin verliezen.

Dan wordt de pijn ons houvast.
Dan wordt het verleden een pleister die we weigeren los te laten.

Niet omdat het prettig is maar omdat we bang zijn voor wat eronder schuilt.

Wanneer pijn een identiteit wordt

Het slachtofferstuk leeft niet in wat ons is overkomen.
Het leeft in het blijven herhalen van het verhaal, zonder de bereidheid om werkelijk te helen.

Zolang het verhaal ons definieert, blijven we verbonden aan het verleden.

Niet omdat we zwak zijn, maar omdat het ooit veilig voelde om vast te houden aan wat bekend was.

Vergeving: jezelf bevrijden

Jezelf vergeven betekent niet dat je goedpraat wat er is gebeurd.

Het betekent:

  • Jezelf niet langer veroordelen tot herhaling

  • Stoppen met jezelf straffen voor iets wat voorbij is

  • Je losmaken van een identiteit die je klein houdt

Vergeving is geen vergoelijking.
Het is een daad van zelfliefde.

Kiezen om geen slachtoffer meer te zijn, betekent niet dat wat je hebt meegemaakt niet erg was.

Het betekent dat je weigert om je leven er langer door te laten bepalen.

De schaduw van slachtofferschap

In deze tijd zien we veel innerlijke strijd.

Mensen die vastzitten in slachtofferschap en vaak onbewust de energie van anderen gebruiken om hun pijn levend te houden.

Dat klinkt hard.
Maar het is een waarheid die bevrijdt, wanneer je haar durft aan te kijken.

Want zolang het verhaal je identiteit is, blijft heling buiten bereik.

Je kracht terugnemen

Jezelf vergeven is niet “gewoon loslaten”.

Het is zeggen: Ik kies ervoor om niet langer klein te blijven voor een verhaal dat voorbij is.

Het is je kracht terugnemen.
Je energie terughalen.
Je leven weer in eigen handen nemen.

En dát… is waar echte heling begint.

Laat deze vragen even bij je landen:

Wie zou ik zijn als niemand keek?
Als er geen verwachtingen waren?
Als er geen oordelen bestonden?

Wat blijft er dan over van jou?
Welke waarheid wil dan gehoord worden?

Een zachte uitnodiging

Misschien voel je weerstand bij deze woorden.
Misschien ook opluchting.

Beide zijn welkom.

Als je voelt dat je klaar bent om niet langer gevangen te blijven in oude verhalen, maar wilt leren luisteren naar wat daaronder leeft, dan ben je welkom.

Ontdek mijn begeleiding
Van overleven naar stralen — in jouw tempo.

Vorige
Vorige

Liefde en de verborgen wonden

Volgende
Volgende

Schaduwkanten en schaduwwerk